cunda_dumen.png

Basında Cunda Balık 

 

Ot ve mezenin en iyi 10 adresi...

Hürriyet Gazetesi

Ot mezesi konusunda zengin bir adres arıyorsanız ya meyhanelere, ya da balık restoranlarına gitmeniz gerekiyor. Çünkü ottan yapılmış da olsa, meze en iyi içkinin yanında gidiyor. Tanıdık tanımadık pek çok farklı ot kullanılarak yapılan mezelerin reçeteleri Ege kökenli. Kimi Girit’ten, kimi Selanik’ten özel tarifler getiriyor. Radika, cibes, hardalotu, turpotu, kaya koruğu gibi otlar, önce haşlanıyor, sonra zeytinyağı veya soğanlı soslarla servis edilerek enfes mezeler hazırlanıyor. Bu otların vücuda faydalı özellikleri de var. Tam mevsimindeyiz, ot mezeleri çeşitlendi. Özellikle balıkçılar en az 10 çeşit sunuyor. Biz de, bu hafta jürimize ot kullanarak en lezzetli mezeleri yapan adresleri sorduk. Cunda ve İstanbul balıkçıları listeye girmek için yarıştı.

EN İYİ 10
1. Doğa Balık - İSTANBUL
2. Çam Restoran - TİRE
3. Ahırkapı Giritli - İSTANBUL
4. Cibalikapı Balıkçısı - İSTANBUL
5. Bay Nihat - CUNDA
6. Deniz Restoran - İZMİR
7. Cunda Balık - İSTANBUL
8. Ildırı Balık - ÇEŞME
9. Deniz Restoran - CUNDA
10. Parlak Restoran - ANTALYA
....

Cunda Balık ; Cunda’nın İstanbul şubesi

Deniz börülcesi, radika, turpotu gibi 18 çeşit ot mezesi bulunuyor. Otların tümü Cunda Adası’ndan getiriliyor. Otların kıvamında haşlanmasına dikkat ediliyor. Jüri üyelerimizden Sahrap Soysal, afrodizyak etkisi olan ve çiğ yenen deniz kestanesi yumurtasını denemenizi tavsiye ediyor. Tel: (216) 380 59 89
....
Mart.2006

 

Cunda Balık ; Cunda'nın İstanbul Şubesi

Posta Gazetesi / Artun Ünsal

Denize yakın ancak deniz görmeyen özenli balık lokantalarını, affınıza sığınarak, belki çok güzel olmayan, belki de biraz yaşlanan ama eşine karşı daima sevecen, becerikli ve hâlâ cazibeli olmasını bilen; sonuçta, görünürdeki kimi eksikliklerine karşın, onu hep mutlu kılan kişilikli, akıllı hanımlara benzetirim. Bostancı Deniz Otobüsleri iskelesinin karşısındaki sokakta 2003’ten beri icra-ı sanat eden Cunda Balık Restaurant da işte böyle bir yer: Yemekleri, dekoru ve servisi özenli, fiyatları makul.

Çiğdem ve Özgür Bayraktar çiftinin işlettiği Cunda’da zeytin, peynir, zeytinyağı, balık ve otlar Ayvalık’tan taze taze ‘ithal’ ediliyor. Konukları ile diyaloğu ve kusursuz servisiyle dikkatimizi çeken genç garsonumuz Murat Gülarslan da bir Ayvalık çocuğu. Anneannem Giritlidir ya, oldum olası otlara dayanamam. Taze ısırganotu, labada salataları, şevketi bostan -Ayvalık’ta akkız da derlerhaşlama, ardından kavurması, hasret giderdik anlayacağınız... Marine levrek hiç fena değil. Lakin, bu ahtapot ızgarası damağımı sarmadı. Önümüze kızartılmış gelen keçi ‘sepet peyniri’ dilimlerinin tadı ise harika! Cunda’da çeşit çok da bizim yerimiz sınırlı. Sıra balıkta; ortaya gelen sarıkanat lüfer ızgarayı keyifle paylaşıyoruz. Tatlı faslında ise, çikolatalı ıslak kek kıvamındaki çikolatalı sufleyi paylaşıp yemeğimizi noktalıyoruz  Deniz manzarası olmasa da, Cunda Balık sizleri mutlu etmeyi bilecektir.


(Köy Yolu Sok No: 6/1 Bostancı-İstanbul Tel: 0216 380 59 89)
....
Aralık.2010 - Posta Gazetesi

Banılacak Zeytinyağı

 

Akşam Gazetesi / Serdar Turgut

Bugün kaliteli yeme-içmeye bir yaşam stili olarak önem veren her insanın militanlığını yapması gereken zeytinyağının güzelliği konusuna gireceğim. Bunun militanlığının yapılması, Türkiye açısından daha da önemli. Çünkü biz çok güzel zeytinleri ve zeytinyağını ürettiğimiz, zeytinyağı ile çok güzel yemekler yapabildiğimiz halde, ne yazık ki zeytinyağı yaşamımıza gerektiği kadar fazla girememiş durumda. Zeytinyağı üretiminde İspanya, İtalya, Yunanistan'dan sonra dördüncü sırada gelmemize rağmen tüketimde bu üç ülkenin çok ama çok altındayız. Tüketim böyle düşük olunca, zeytinyağını hayatımızın önemli bir parçası haline getirip bunun kültürünü de yaratamıyoruz. Yaygın bir kültür oluşturulamayınca potansiyelimizi de tam kullanamayıp dünyada hak ettiğimiz yere gelemiyoruz.

Hatırlıyorum da; hayli gençken çukur bir kabın içine sızma zeytinyağını döküp, içine bir miktar kırmızı biber ve kekik atar, çok az da sirke katardım. Sonra sıcacık ekmeği bunun içine banıp yerdim. Yanına da güzel kırmızı bir şarap açardım. Bana göre bu, dünyanın en güzel lezzetlerinden birisi ve pahalı rafine bir yemekten daha da değerlidir benim için. Gençken yapıyordum dediysem şimdilerde bu adeti bıraktığımı sanmayın. Aradaki tek fark; yanında açtığım şarabın daha kaliteli olmasıdır.

Bir gün, New York'ta bir restoranda masamıza gelen şef, yemeklerini çok beğendiğimizi söylememizden sonra 'haydi şerefe içelim' demişti. Ben şarap içeceğimizi sanırken şef, küçük bardaklara sızma zeytinyağını koydurdu. 'Şerefe' deyip bardağını kaldırdı ve içti... Tabii biz de takip ettik. O anda üzerinde okumuş olduğum zeytinyağı tadımlarının, neden şarap tadımları kadar ciddiye alındığını fark ettim. Tereyağla yapmaya alıştığımız her yemeği zeytinyağı ile rahatlıkla yapabileceğimizi anladım. Şimdilerde ben Risotto'yu bile içine bir damla tereyağı koymadan pişiriyorum, çok da lezzetli oluyor.

Zeytinyağının doğal sevgilisi otlardır. Ege otlarından bahsediyorum. Tabii ki: sadece bu cümleleri yazmak bile bana Cunda'yı hatırlatıyor. Cunda'ya gelirken havada zeytinyağını koklamaya başlarsınız ki, bu koku beni rakıya hazırlamaya başlar. Ayvalık zeytinyağı kültürünü yaşar. Radika, cibes, hardalotu, turpotu, kayakoruğuotu, bunlar Ege'dir, topraktan fışkırır. Bunları haşlayacaksınız, sonra zeytinyağı ve sarımsak sosunu haşlanmış ota bolca dökeceksiniz. Eğer deniz kenarında bir masadaysanız, güneş de batmak üzereyse, günün sıcağı yavaştan çekilmeye başlamışken sıcaklık sadece gündüz güneşinin altında kalmaktan vücudunuzda kalmışsa, masaya bu otlar geldiğinde sıkıysa bir bardak buz gibi rakı içmeyin de görelim bakalım sizi. Otlardan birkaç çatal ve o ilk yudum hayatın güzelliğidir.

Bu tür yaşam kültürü 'Ege'ye özgüdür. Yunanlılarla paylaşırız bu kültürü. (Benim en sinirlendiğim şey ahtapot bacağını onların bizden daha güzel pişirmeyi başarmalarıdır. Sadece ahtapot bacağı yemek için Midilli'ye bile gittiğim olmuştur)

Bize bu kültür, bu yaşam biçimi tarihimizden doğal olarak geldi. O açıdan şanslıyız. Zeytinyağı kültürünü başka ülkeler gibi uğraşarak yaratmak zorunda değiliz.

Akdeniz kültürü etkisinden hayli uzakta olan ve yemek kültürünü Fransa'nın hakimiyetinde geliştiren Amerika'da (Fransız mutfağı başta bol tereyağlı ve kremalıydı) zeytinyağı kültürü ilginç bir şekilde hippi kültürü ile bağlantılı olarak gelişmişti. 1960'lı yıllarda Amerika'nın doğu kıyısında Fransız yemek ve restoran kültürü hakimiyetini kurmuşken batı tarafında ise gençlik başkaldırısının merkezi durumundaki Berkeley Üniversitesi civarında örgütlenmiş radikaller, yemek kültürü de oluşturmaya girişti. Chez Panisse adında bir restoran açıldı ve bunun sahibi Alice Waters, gerçi yine Fransız ağırlıklı bir mönü oluşturmuştu ama organik yemek kavramını ortaya atmaya başlamıştı. Doğal koşullarda yetiştirilen otlarla ve yine doğal koşullarda yetiştirilen hayvanlarla yapılıyordu yemekler. Bu kavram sonradan Kaliforniya'da alternatif ve radikal bir yemek kültürünün oluşmasına neden olmuştu. Organik yemek, vejetaryen yemek kültürü, hep bu kökenlerden gelişmişti. Zeytinyağı da hakim restoran kültürüne (Fransız) karşı bir restoran kültürü geliştirmek için kullanılmaya başlandı. Sonunda zeytinyağı Kaliforniya'nın resmi yağı da oldu bir şekilde... Daha sonra batı tarafına dersler vermek için sık sık gelen doğu yemek aristokrasisinin duayeni James Beard Kaliforniya'da gördüğü gelişmeleri batıya yani New York'a götürmeye başladı. James Beard bu arada ekmek üzerine bir kitap da yazıyordu. (Beard on Bread) Anlayacağınız zeytinyağına banılacak ekmek fikri de oluşmaya başlamıştı. Gayet tabii ki bir ülkede zeytinyağının kullanılmaya başlanması bu kadar basit ve özetle geçilecek bir konudan ibaret değil. İtalyanların etkisi de analize sokulmadan tam açıklama yapılması imkansız. Burada amacım bir kapsamlı yemek tarihi anlatımına girmek değil. Sadece bir ilginç bağlantıya dikkat çekmeye çalışmaktan ibaret.

Ben İstanbul'dayken Cunda keyfini sürmek için Bostancı'daki Cunda Balık'a giderim. Sahibi Cundalı olan bu restoranın balıkları bile günlük olarak Cunda'dan geliyor. Adres: Köy Yolu Sok. No: 6 Bostancı. Tel: 0216 3805989

Cunda'da ise doğrudan Bay Nihat'a giderim. Bay Nihat deniz kıyısında bir restoran. Kış aylarında ise arkadaki taş binada hizmet veriyor. Nefis mezeleri var. Hatta yazın meze sayısının 100'e çıktığı bile söyleniyor.

Adres: Sahilyolu No.21 Cunda Adası Ayvalık-Balıkesir. Tel: 0266 327106
Temmuz.2009 

mekan_bahce_02.jpg